Uluslararası İlişkiler

Dorileon Savaşı

DORİLEON SAVAŞI

Avrupalı Katolik Hıristiyanlar, Müslümanların elinde olan Orta Doğu’daki kutsal toprakları almak için bir araya geldiler ve akın yapmak için karar aldılar. (Demirkent, 2011, s. 67) Haçlıların İznik’e doğru ilerledikleri haberi, Sultan Kılıçarslan’a ulaşmıştı. Kılıçarslan, başta bu tehdidi ciddiye almamış ve fethine çok yaklaştığı Malatya şehrini arkasında bırakmak istememişti (Altan, 2020, s. 38). Fakat haberciler, çok güçlü bir ordunun üzerlerine doğru geldiğini söylemişlerdi. Sultan, bu haberin üzerine Malatya şehri için savaştığı Danişmentlere ittifak teklifinde bulundu. Danişmentler, Haçlılara karşı Selçuklular ile birleştiler. Her ne kadar rekabet halinde olsalar da Haçlılara karşı savaş, kutsal görülüyordu. İstanbul’dan yola çıkan Haçlı orduları, kısa zamanda İznik’e ulaşarak şehri kuşatma altına aldılar. Sultan Kılıçarslan, Anadolu’nun dört bir yanına gönderdiği habercilerle azami sayıda askere ulaşmaya çalışıyordu. Kuşatmayı zaferle tamamladıktan sonra Haçlılar, güneye doğru ilerlemeye başladılar (Altan, 2020, s. 39). Yol boyunca ordunun tamamını kontrol edemeyeceğini düşünen asilzadeler, gruplar halinde ilerlemeye karar verdiler. Öncü kuvvetlerin komutasında Anadolu orduları komutanı Norman Prensi Bohemond vardı (Kahraman & Arıkan, 2017). İstikametleri, Eskişehir ovasında bulunun Dorileon kentiydi. İznik kuşatmasına yetişemeyen ve başkentini kaybeden Kılıçarslan, Eskişehir’e doğru ilerleyip Haçlıların peşine düşmüştü. Haçlıların kurdukları kampı yerleştiği tepeden gören Kılıçarslan, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte saldırı düzenleme kararı almıştı. Ertesi gün geldiğinde Selçuklu süvarileri, yamaçlardan inerek Haçlıların hiç beklemedikleri bir anda kamplarına baskın yaptılar (Altan, 2001, s. 573). Haçlılar, bir anda kendilerini savaşın içinde bulmuşlar ve şaşkınlık içinde kalmışlardı. Bohemond, bu durumu hemen tersine çevirmeye çalıştı. Norman prensi, ordusunun tamamına savunma pozisyonunda kalmaları emrini verdi. Selçuklu süvarileri, Haçlıları bir yandan ok yağmuruna tutuyor diğer yandan onları çembere almak için ilerliyordu. Bohemond’un emrini dinlemeyip ileri atılan Frenk askerleri, daha kılıçlarını çekemeden okların hedefi olmuş ve saflarına dönememişlerdi. Norman prensi, ikinci bir hamleye ihtiyacı olduğunu biliyordu. Hemen harekete geçti ve şövalyeleri ile birlikte kampın hemen dışındaki Selçuklu atlılarına doğru ilerledi. Bu hamle sayesinde Bohemond, savaş alanında denge kurmayı başarmıştı. Birlikleriyle beraber bulunduğu tepeden bunu gören Kılıçarslan, tekrar üstünlük sağlamak için kılıcını çekti ve süvarileri ile birlikte savaş alanına geldi. Kılıçarslan, bu harekât sayesinde kaybettiği üstünlüğü tekrar kazanmıştı. Gelinen son noktada Norman Prensi Bohemond, hayatta kalan askerlerini kampın içlerine doğru çekmişti. Ancak etrafı Selçuklu ordusu tarafından tamamen sarılmıştı. Haçlı ordusunun diğer birlikleri geriden geldikleri için savaşın ilk anlarına yetişememiş ancak Bohemond’un etrafı sarıldığında ufukta görülmüşlerdi. Bu birlikler Bohemond için kurtuluş, Kılıçarslan için ise yeni ve büyük bir sorunun habercisi idi. Kılıçarslan, bu takviye kuvvetlerin geriden gelmesi ile birlikte Bohemond’un birlikleri ve Haçlı ordusu arasında sıkışıp kalmıştı. Bu Haçlı hamlesi, Norman prensini yok olmaktan son anda kurtarmıştı. Hava kararırken Haçlı kuvvetleri, tüm güçleriyle saldırı harekâtı yaptılar ve Selçuklu ordusunun tamamen arada sıkışmasını sağladılar. Kılıçarslan’ın askerleri, artık kazanmak için değil sadece hayatta kalmak için savaşıyordu. Yok olmak istemeyen Kılıçarslan, ordusuna geri çekilme emrini verdi ve askerleriyle birlikte Dorileon’dan yenilgiyle ayrıldılar (Odabaşı, 2018, s. 332). Haçlı ordusu, kesin bir galibiyet almış gibi görünse de Selçuklular karşısında verdikleri zayiat, ileride Anadolu’da tutunmalarına engel olacaktı. Dolayısıyla Kılıçarslan, geri çekilerek yanlış değil aksine tam yerinde bir hamle yapmış oluyordu.

Kaynakça

Altan, E. (2001). Haçlı Ordularının Anadolu’da Geçtiği Yollar. Belleten, 65(243), 571-582.

Altan, E. (2020). Haçlı Seferleri Ve Anadolu (1097-1190). Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Dergisi, 35-50.

Demirkent, I. (2011). Haçl Seferleri Düşüncesinin Doğuşu Ve Hedefleri. Tarih Dergisi, 65-78.

Kahraman, N., & Arıkan, R. (2017). I. Haçlı Seferinde Haçlıların İznik’ten Eskişehir’e Takip Ettikleri Güzergâhın Tespiti. Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi, 2(2), 18-35.

Odabaşı, Z. (2018). Müslümanların Gözünden I. Haçlı Seferi Ve Selçukluların Haçlılara Karşı Savunması. Akademik İncelemeler Dergisi, 13(1), 323-350.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir